اَلْخُلْسُ [el-huls] (hâ’nın zammıyla) Beyâzı sümretle muhtelit olan kızıl benizli hatunlara denir; خَلْسَاءُ [halsâ’] müfredidir takdîren yâhûd خَلِيسٌ [halîs]tir fa’îl vezninde ki müzekker ve mü’ennese şâmildir yâhûd خِلاَسِيَّةٌ [hilâsiyyet]tir ki zâ’idini ya’nî yâ ile hâ’yı hazf takdîrî üzere, gûyâ ki خِلاَسٌ [hilâs] lafzını cem’ eylemiş olur, كِتَابٌ [kitâb] ve كُتُبٌ [kutub] gibi.

vn. A seizing, a snatching hastily.

اَلْخَلْس [el-hals] (hâ’nın fethi ve lâm’ın sükûnuyla) Kapmak; tekûlu: خَلَسْتُ الشَّيْءَ إِذَا اسْتَلَبْتَهُ