(a. h. i.) : 1) Hz. Adem’in zevcesi olup, Adem Cennet’te uykuda iken sol taraf kaburgasından ajınan bir kemikten yaratılmış ve bu ameliyeden Adem hiç acı duymamıştır. Âdem topraktan, Havva, kemikten yaratılmıştır, (bkz. : ümm-ül-beşer). 2) esmer kadın. 3) kadın adı.

ihs. Hazreti Adem’in zevce-i tâhireleri.

اَلْخَوَاءُ [el-havâ’] (هَوَاءٌ [havâ’] vezninde) Hâne çöküp harâb olmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَوَتِ الدَّارُ تَخْوِي خَوَاءً إِذَا تَهَدَّمَتْ ve خَوَاءُ [havâ’] خَوَايَةٌ [havâyet] ma’nâsınadır, ke-mâ se-yuzkeru. Ve iki nesne aralığında olan boşluğa denir, iki dağ ve iki duvar aralığı gibi; yukâlu: بَيْنَهُمَا خَوَاءٌ أَيْ هَوَاءٌ Ve خَوَاءٌ [havâ’] ve خَوَى [havâ] (عَصَا ['asâ] vezninde) Peyderpey aç kalmak ma’nâsınadır ki mi’de boş kalır; yukâlu: خَوَى الرَّجُلُ يَخْوِي خَوًى وَخَوَاءً إِذَا تَتَابَعَ عَلَيْهِ الْجُوعُ Ve hatun doğurmakla karnı boş kalmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَوَتِ الْمَرْأَةُ تَخْوِي خَوَاءً مِنَ الْبَابِ الثَّانِي وَيُقَالُ خَوِيَتْ خَوَاءً مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا وَلَدَتْ فَخَلَتْ بَطْنُهَا

اَلْهِوَاءُ [el-hivâ’] (كِسَاءٌ [kisâ’] vezninde) Bir nesneye ikbâl ve teveccüh eylemek ma’nâsınadır, niteki لِوَاءٌ [livâ’] bir nesneye ense verip yüz döndürmek,إِدْبَارٌ [idbâr] ma’nâsınadır. Ve bunlar müzdevicen isti’mâl olunur,bir kerre rıfk ve mülâyemet gösterip ve bir def’a şiddetle mu’âmele eylemek mevki’ine mahsustur,meselâ bir adam bir nesneyi inkâr yâhûd ta’assub eyledikte gâh sühûlet ve mülâyemet ve gâh teşdîd ve tazyîk eylemek gibi; yukâlu: عَامَلَهُ بِالْهِوَاءِ وَاللِّوَاءِ وَهُوَ أَنْ يُقْبِلَ بِالشَّيْءِ وَيُدْبِرَ أَيْ يُلَايِنُهُ مَرَّةً وَيُشَادُّهُ أُخْرَى

اَلْحَوَّاءُ [el-havvâ’] (hâ’nın fethi ve vâv’ın teşdîdi ve elifin meddiyle) Mü’ennesi; yukâlu: رَجُلٌ أَحْوَى وَامْرَأَةٌ حَوَّاءُ ve yukâlu: حَوِيتُ مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ Ve أَحْوَى [ahvâ] Kezâlik şol deveye derler ki onun levnine sevâd ve sufret karışmakla hudrete mâ’il ola.

اَلْحِوَاءُ [el-hivâ’] (hâ’nın kesri ve elifin meddiyle) Bir niçe müctemi’ olan evler ki deve yününden işlenmiş olalar.

اَلْحُوَّاءُ [el-huvvâ’] (hâ’nın zammı ve vâv’ın teşdîdiyle ve elifin meddiyle مُكَّاءٌ [mukkâ’] vezni üzere) Bir cins otun ismidir ki levni kurt levnine şebîhtir. Ve مُكَّاءٌ [mukkâ’] bir cins kuşun ismidir.