vn. 1. A loading upon. 2. An attributing to. 3. Charging an offence against. 4. (logic) A predicating, an affirming.

s. 1. (pl. حملان, احمال) A lamb. 2. The zodiacal sign Aries.

اَلْحَمَلُ [el-hamel] (fethateynle) Emlik kuzuya denir yâhûd tokluya ve ondan sehlce küçüğüne denir; cem’i حُمْلَانٌ [humlân] gelir hâ’nın zammıyla ve أَحْمَالٌ [ahmâl] gelir; yukâlu: ذَبَحَ حَمَلًا وَهُوَ الْخَرُوفُ أَوِ الْجَذَعُ مِنْ أَوْلَادِ الضَّأْنِ فَمَا دُونَهُ Râgib’in beyânına göre sığarından nâşî kucakta mahmûl olduğuna mebnî olmakla kavl-i evvel ercah olur. Ve حَمَلٌ [hamel] Yağmuru çok buluta ıtlâk olunur. Ve burûc-ı felekiyyeden bir burcun adıdır ki onda merkûz olan kevâkib حَمَلٌ [hamel] hey’etindedir. Ve Şâm’da bir mevzi’ adıdır. Ve Mekke’ye karîb Zeyme ve Sevme yanında bir dağın adıdır. Ve حَمَلٌ [hamel] Esâmîdendir: hamel b. Sa’dâne ashâbdandır. Ve hamel b. Mâlik b. en-Nâbiga ve hamel b. Bişr el-Eslemî ve 'Adâm b. hamel ve 'Alî b. es-Serî b. es-Sakr b. hamel muhaddislerdir. Ve 'Âlic nâm kumluğun tepelerinden bir tepe ismidir. Ve bir dağın adıdır ki orada طِمِرَّانِ [timirrân] nâm iki dağ dahi vardır.

s. (pl. حمال, احمال) 1. A load, a burden. 2. A foetus in the womb. 3. A crop, produce of a tree, etc.

اَلْخَمْلُ [el-haml] (hâ’nın fethiyle) Bu dahi devekuşunun tüyüne ve yeleğine denir. Ve خَمْلٌ [haml] Masdar olur, hurmâ koruğunu yumuşamak için destî makûlesi kaba basmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَمَلَ الْبُسْرَ خَمْلًا مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ إِذَا وَضَعَهُ فِي الْجَرِّ أَوْ نَحْوِهِ لِيَلِينَ Ve خَمْلٌ [haml] Kadifeye ve zîlû ve ihrâm ve nihâlî makûlesinin saçağına ve havına ve püskülüne denir; yukâlu: قَطِيفَةٌ ذَاتُ خَمْلٍ أَيْ هُدْبٍ Ve kalîçeye denir, طِنْفِسَةٌ [tinfiset] ma’nâsına. Ve bir balık ismidir, 'alâ-kavlin bunda savâb olan cîm’le ve fethateynle olmaktır.

iz. ar. Kuzu, n.

(a. i.) : yük.

(a. i.) : 1) kuzu. 2) astr. semânın kuzey yarım küresinde Sevr burcu ile Süreyya manzumesinin yakınlarında bulunan bir burç ki, Güneş buraya martın dokuzunda dâhil olur, lât. Lacerta; fr. Beller.

iz. ar. cm. ahmâl. 1. Yük, bar, ağırlık: eskâl ve ahmâli orada bıraktılar. 2. Gebelik, habl: kadın hamli esnâsında kendine dikkat etmelidir. 3. Azv, isnâd, kondurma: ben akşamki baş ağrısını dünkü yorgunluğa hamlettim. 4. Yükletme, ihâle etme, bir işi birine terk ve teklîf etme: bu işi de size hamledeceğiz.

اَلْهِمْلُ [el-himl] (hâ’nın kesriyle) Bedevî kilimlerinden bir gûne kilime denir. Ve eski kıl çadıra denir; tekûlu: رَأَيْتُهُ يَقْعُدُ فِي هِمْلٍ أَيْ بَيْتٍ خَلَقٍ مِنَ الشَّعْرِ Ve yamalı sevbe denir; yukâlu: جَاءَ وَعَلَيْهِ هِمْلٌ أَيْ ثَوْبٌ مُرَقَّعٌ