s. (pl. احراز) 1. A stronghold, an asylum. 2. (law) A place of safe-keeping; as, a house, cupboard, chest; also, the presence and vicinity of the proprietor, etc, 3. An amulet, a talisman. 4. A share, a lot.

اَلْحَرَزُ [el-harez] (fethateynle) Şol جَوْزٌ [cevz]dir ki tehzîb olunup onunla sıbyân oyun oynarlar. Ve ‘Arab tâ’ifesinin misâlindendir bu ki eydürler: “وَا حَرَزَا وَأَبْتَغِي النَّوَافِلَا” Ya’nî “Vây benim muharrez ve makbûl olan mâlıma hâlâ ki ben ondan fâ’ideler dahi umardım!” Ve bu meseli şol kimse hakkında söyler ki fâ’ide taleb ederken sermâyeyi zâyi’ kıla. وَا حَرَزَا aslında وَا حَرَزَاهُ idi hâ hazf olundu demişlerdir, hâlâ ki bunda ihtilâf dahi olunmuştur.

اَلْخَرْزُ [el-harz] (hâ’nın fethi ve râ’nın sükûnuyla) Meşin ve sahtiyân makûlesini dikmek ma’nâsınadır; خِيَاطَةٌ [hiyâtat] siyâba mahsûs olduğu gibi; yukâlu: خَرَزَ الْخُفَّ خَرْزًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ وَالثَّانِي إِذَا كَتَبَهُ

1. A stake, anything laid as a wager. 2. A thing kept with care, a treasure.

اَلْحِرْزُ [el-hirz] (hâ’nın kesriyle) Ba’zı âfât def’i için ittihâz ve iltizâm olunan nüsha ve tılsım ve heykel makûlesine denir ki muhâfaza-i nefse vesîle olacak nesneden ‘ibârettir; tekûlu: عَمِلْتُ لَهُ حِرْزًا أَيْ عُوذَةً Şârihin beyânına göre bu mâdde hıfz ma’nâsına mevzu’ olmakla ma’nâ-yı mezbûr mecâzdır. Ve حِرْزٌ [hirz] Kal’a gibi muhkem ve metîn ve dest-res olması müşkil mahfûz mevzi’e ve penâh-gâha denir; yukâlu: لاَذَ بِحِرْزٍ أَيْ مَوْضِعٍ حَصِينٍ ve yukâlu: هَذَا حِرْزٌ حَرِيزٌ لِلتَّأْكِيدِ أَيْ حَصِينٌ مَنِيعٌ لاَ يُقْدَرُ عَلَيْهِ

اَلْحَرَزُ [el-harez] (fethateynle) Niçe ma’nâları beyân olundu Ve حَرَزٌ [harez] Masdar olur, bir adamın vera’ ve takvâsı kesîr olmak ma’nâsınadır; yukâlu: حَرِزَ الرَّجُلُ حَرَزًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا كَثُرَ وَرَعُهُ

iz. ar. 1. Emîn yer, me’men, melce’. 2. âfâttan muhâfaza ve te’mîne vasıta olan nüsha ve tılsım gibi şey.

(a. i.) : 1) sığınak, (bkz. : melâz, melce). 2) nazar değmemesi için kullanılan muska; nazar boncuğu. 3) tılsım.

اَلْخَرَزُ [el-harez] (fethateynle) Bir adam tuttuğu işini dâ’imâ kavî ve muhkem eder olmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَرِزَ الرَّجُلُ خَرَزًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا أَحْكَمَ أَمْرَهُ

vn. A preserving, a protecting, a taking care of; preservation, protection.