اَلْحَرُّ [el-harr] (hâ’nın fethi ve râ’nın teşdîdiyle) Issıya denir ki ismdir, بَرْدٌ [berd] mukâbilidir; tekûlu: يَوْمُنَا بِهِ حَرٌّ شَدِيدٌ Cem’i حُرُورٌ [hurûr] gelir hâ’nın zammıyla ve أَحَارِيرُ [ehârîr] gelir gayr-i kıyâs üzere Ve حَرٌّ [harr] ve حُرُورٌ [hurûr] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) ve حَرَارَةٌ [harâret] Masdar olur, ıssı olmak ma’nâsınadır; tekûlu: حَرِرْتَ يَا يَوْمُ كَمَلِلْتَ تَحَرُّ بِالْفَتْحِ حَرًّا وَحُرُورًا وَحَرَارَةً مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ وَحَرَرْتَ كَمَرَرْتَ حَرًّا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ وَحَرَرْتَ كَفَرَرْتَ حَرًّا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي ضِدُّ بَرِدْتَ Ve حَرٌّ [harr] Deve kısmına mahsûs zecr ve âzâr asvâtındandır, giderken durup yâ ağırlaştıkta sevk için îrâd olunur, niteki koyun kısmını اَلْحَيْهِ [el-hayhi] savtıyla sevk ederler. Ve حَرٌّ [harr] حَرَّةٌ [harret] kelimesinden cem’-i cinsi olur. Niteki cem’-i sîgıحِرَارٌ [hirâr]dır hâ’nın kesriyle ve حَرَّاتٌ [harrât]tır ki cem’-i mü’ennes-i sâlimdir ve حَرِّينَ [harrîn]dir ki cem’-i müzekker bünyesi üzeredir ve أَحَرِّينَ [eharrîn] gelir, müfredi أَحَرُّ [eharr] olmak tevehhümüne mebnî. Ve حَرَّةٌ [harret] Şol kara taşlık arza denir ki taşları âteşte yanmış sûretinde çürüyüp paralanmağa yüz tutmuş ola. Bâdiyede kabâ’il-i 'Arabdan her birinin bir حَرَّةٌ [harret]-i mahsûsaları olur ki kış faslında çadır ile orada temekkün ve îvâ ederler. harre-i Benî Suleym ve harre-i Benî 'Ukayl dedikleri bu olacaktır. Orada ra’y ve çerâ eden deveye حَرِّيٌّ [harriyy] derler yâ-yı nisbetle. Ve حَرٌّ [harr] Müte’addî olur, bir nesneyi ısıtmak ve germ-nâk eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: حَرَّ الْمَاءَ حَرًّا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا سَخَنَهُ Ve حَرِيرَةٌ [harîret] dedikleri ta’âm pişirmek ma’nâsınadır; yukâlu: حَرَّ الرَّجُلُ حَرًّا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا طَبَخَ الْحَرِيرَةَ