Mü’ellif كَنَصَرَ وَعَلِمَ 'ibâretiyle takyîd eylemekle bâb-ı evvelden ve râbi’den olmak üzere beyân olundu, lâkin şârihin tahkîki üzere ikisinin de müstakbeli mazmûmü’l-'ayn olmakla tedâhülü’l-lügateyn kabîlinden olur, “فَضِلَ – يَفْضُلُ” gibi, niteki وَحْدَةٌ [vahdet] mâddesinde “وَحِدَ – يَحِدُ” dahi o kabîldendir. İntehâ. Ve حُضُورٌ [hudûr] ve حَضَارَةٌ [hadâret] Müte’addî olur, hâzır eylemek ma’nâsına; yukâlu: حَضَرَهُ إِذَا جَعَلَهُ حَاضِرًا Ve hoş-nişînler suya varmışken başka semte munsarıf olmak ma’nâsına müsta’meldir; tekûlu: حَضَرْنَا عَنْ مَاءٍ أَيْ تَحَوَّلْنَا عَنْهُ Bu ma’nâ عَنْ ile sılalandıkta olur, bi-'aynihi رَغْبَةٌ [ragbet] mâddesi gibidir, رَغِبَهُ وَإِلَيْهِ derler, meyl ma’nâsına ve رَغِبَ عَنْهُ derler, i’râz ma’nâsına.