اَلْحَجَنُ [el-hacen] (fethateynle) Eğri olmak, i’vicâc ma’nâsına.

اَلْحَجْنُ [el-hacn] (hâ’nın fethi ve cîm’in sükûnuyla) Bir nesneyi eğri ağaçla çekmek.

حَجْنٌ [hacn] (hâ’nın fethiyle) İbni’l-Murakka’’dır ki sahâbedir.

vn. A being or becoming avaricious, niggardly; avarice, parsimony, stinginess.

vn. A bending, curving crooking a thing.

اَلْحَجْنُ [el-hacn] (ha’nın fethi ve cîm’in sükûnuyla) Ağacı eğip bükmek ma’nâsınadır; yukâlu: حَجَنَ الْعُودَ حَجْنًا مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ إِذَا عَطَفَهُ Ve bir adamı bir işten çevirip alıkomak ma’nâsınadır; yukâlu: حَجَنَ فُلَانًا عَنِ الشَّيْءِ إِذَا صَدَّهُ وَصَرَفَهُ Ve çevgânla bir nesneyi kendisine doğru çekmek ma’nâsınadır; bâgçevânların keke ile ağacın dalını çektikleri gibi; yukâlu: حَجَنَهُ إِذَا جَذَبَهُ بِالْمِحْجَنِ

اَلْهَاجِنُ [el-hâcin] (صَاحِبٌ [sâhib] vezninde) Bir çakışta âteşi çıkmaz olan çakmağa denir; yukâlu: زَنْدٌ هَاجِنٌ إِذَا كَانَ لَا يُورِي بِقَدْحَةٍ وَاحِدَةٍ Ve kable’l-bülûg ere verilmiş sagîreye denir. Ve vaktinden evvel gebe kalmış keçi çebişine denir ki piçine tutmuş olur, 'alâ-kavlin mutlakan piçine tutmuş hayvâna denir; yukâlu: عَنَاقٌ هَاجِنٌ إِذَا كَانَتْ حَمَلَتْ قَبْلَ بُلُوغِ السِّفَادِ أَوْ هُوَ كُلُّ مَا حَمَلَتْ قَبْلَ بُلُوغِهَا

اَلْحَجَنُ [el-hacen] (fethateynle) Eğriliğe denir; yukâlu: بِهِ حَجَنٌ أَيِ اعْوِجَاجٌ Ve bir nesneye buhl ve dınnet eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: حَجِنَ عَلَيْهِ وَبِهِ حَجَنًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا ضَنَّ Ve mukîm olmak ma’nâsınadır; yukâlu: حَجِنَ بِالدَّارِ إِذَا أَقَامَ Ve حَجَنٌ [hacen] Kene ta’bîr olunan böceğe denir. Ve davar kısmına 'ârız olan kötürümlüğe denir; yukâlu. فِي دَابَّتِهِ حَجَنٌ أَيْ زَمَنٌ

اَلْأَحْجَنُ [el-ahcen] (أَحْمَرُ [ahmer] vezninde) ve اَلْحَجِنُ [el-hacin] (كَتِفٌ [ketif] vezninde) Uçları büklüm büklüm sarkık ve kıvırcık saça denir; yukâlu: شَعْرٌ أَحْجَنُ وَحَجِنٌ أَيْ مُتَسَلْسِلٌ مُسْتَرْسِلٌ رَجِلٌ جَعْدُ الْأَطْرَافِ Ve حَجِنٌ [hacin] Kene dedikleri böceğe denir.

s. 1. Crookedness, curvature; hookedness. 2. Decrepitude.