اَلْحَفِيظُ [el-hafîz] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) ve اَلْحَافِظُ [el-hâfiz] Sıfatlardır; yukâlu: هُوَ حَفِيظٌ وَحَافِظٌ أَيْ حَارِسٌ Ve حَفِيظٌ [hafîz] Bir nesneye mü’ekkel olan kimseye ıtlâk olunur; yukâlu: هُوَ حَفِيظٌ عَلَيْهِ أَيْ مُؤَكَّلٌ Ve حَفِيظٌ [hafîz] Miskâl-i zerre arz ve semâda olan eşyâdan bir nesne hıfzından ba’îd ve gâ’ib olmayan Hazret-i hakk’ın esmâ-i hüsnâsındandır, te’âlâ şânuhu; nekûlu: “وَاللهُ حَفِيظٌ لاَ يَعْزُبُ عَنْهٌ شَيْءٌ فِي السَّمَوَاتِ وَلاَ فِي الْأَرْضِ” Ve حَافِظٌ [hâfiz]in cem’i حُفَّاظٌ [huffâz] gelir hâ’nın zammı ve fâ’nın teşdîdiyle ve حَفَظَةٌ [hafezat] gelir fetehâtla. Kezâlik حَافِظٌ [hâfiz] bir nesneye mü’ekkel ve nigeh-bân olan kimseye denir. Ve açık ve doğru yola ıtlâk olunur, sâlikini iştibâh ve inhirâftan hıfz eylediği için; yukâlu: طَرِيقٌ حَافِظٌ أَيْ بَيِّنٌ مُسْتَقِيمٌ