جَيٌّ [Ceyy] (cîm’in fethiyle) Selefte Isfahân şehrinin lakabıdır yâhûd İsfahân kazâsında bir karye adıdır. Cevherî şâ’irin işbu: “دَرَاهِمُ زَائِفَاتٌ ضَرْبَجِيَّاتُ” kavlinde galat-ı fâhiş edip dedi ki ضَرْبُ جَيَّاتٍ [darbu Ceyyât] ضَرْبُ إِصْبَهَانَ [darbu İsbahân] demektir, zîrâ جَيٌّ [Ceyy] Isfahân’ın lakabıdır, eczâ’ i’tibârıyla cem’lenmiştir; pes savâb olan ضَرْبَجِيَّاتٌ olmaktır ki ضَرْبَجِيٌّ lafzının cem’idir, kâlıb ve redî’ akçeye denir, niteki cîm mâddesinde beyân olundu.

جِيٌّ [Ciyy] (cîm’in kesri ve yâ’nın teşdîdiyle) Bir vâdî ismidir.

suffix. Added to substantives, and to some other words, to denote one who makes, sells or is chiefly occupied with the thing expressed by: the word to which it is affixed; as ekmekçi اكمكجی A maker or seller of bread; kayıkçı قایقجی A builder or worker of a boat or boats; yolcu یولجی A traveller; benci بنجی One who talks about himself.