vn. A coming together to act in union; especially, m the sexual act; coition.

s. 1. An assembly, a meeting; a throng. 2. A mass or collection. 3. A main trunk or stem. 4. A chief (as one about whom others collect).

اَلْجُمَّاعُ [el-cummâ’] (رُمَّانٌ [rummân] vezninde) Kabâ’il-i müteferrikadan birikmiş derinti ahlât-ı nâsa denir; yukâlu: تَجَمَّعَتْ جُمَّاعُ النَّاسِ أَيْ أَخْلاَطُهُمْ مِنْ قَبَائِلَ شَتَّى Ve her şey’in aslının gür ve dertop ve cem’iyyetli olan yerine denir. Kâle’ş-şârih ve fî hadîsi İbn ‘Abbâs kavluhu ta’âlâ: ﴿وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ﴾ قَالَ الشُّعُوبُ اَلْجُمَّاعُ وَالْقَبَائِلُ اَلْأَفْخَاذُ فَالْجُمَّاعُ مُجْتَمَعُ أَصْلِ كُلِّ شَيْءٍ أَرَادَ مَنْشَأَ النَّسَبِ وَأَصْلَ الْمَوْلِدِ Ve جُمَّاعُ [cummâ’] Mutlakan bir araya gelip dertop olmuş nesneye denir ki niteki جُمَّاعُ الثُّرَيَّا [cummâ’us-sureyyâ] Ülker’in kevâkib-i müctemi’adan ve جُمَّاعُ الْكَفِّ [cummâ’u’l-keff] yumruktan 'ibârettir.

a. 1. Capacious. 2. Comprehensive.

a. (fem. جماعە) 1. That collects much or habitually. 2. Salacious.

اَلْجِمَاعُ [el-cimâ’] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) Bu dahi büyük tencereye denir; cem’i جُمْعٌ [cum’] gelir cîm’in zammıyla; yukâlu: قِدْرٌ جِمَاعٌ أَيْ عَظِيمَةٌ Ve ‘aded cihetiyle müctemi’ olan şey’e denir. Bu mülâbese ile müfred mukâbili olan جَمْعٌ [cem’]e ıtlâk olundu; yukâlu: جِمَاعُ الْخِبَاءِ الْأَخْبِيَةُ

(a. s.) : bir araya gelerek tortop olmuş şey, küme.

(a. i. cem’den.) : çiftleşme [insan hakkında].

iz. ar. [جمع cem‘’den, ms. müfâale] Çiftleşme, mukârenet, mücâmaa.

s. 1. A sum total. 2. A collection. 3. (gram.) A plural noun.