(a. s.) : 1) yeni, kullanılmamış, (bkz. : mücedded). 2) pek az zamandan beri bilinen veya mevcut olan. 3) Acemlerin kullandıkları bir vezin. Edebiyyât-ı ee-dîde : yeni edebiyat, (bkz. : edebiyyât).

sıf. ar. s: cedîde. 1. Yeni, kullanılmamış, nev, mücedded: libâs-ı cedîd. 2. Zuhûr ve hudûsundan çok vakit geçmemiş, nev-zuhûr: keşf-i cedîd.

اَلْجَدِيدُ [el-cedîd] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) Bu dahi yerin yüzüne ıtlâk olunur. Ve pek nasîbli adama denir; yukâlu: رَجُلٌ جَدِيدٌ أَيْ عَظِيمُ الْحَظِّ Ve tezgâhtan henüz kesilmiş beze denir ki kat’ ma’nâsından mef’ûldür; yukâlu: ثَوْبٌ جَدِيدٌ أَيْ كَمَا جَدَّهُ الْحَائِكُ Burada كَمَا lafzının kâf’ı mübâderet içindir. Bu münâsebetle her yeni nesneye جَدِيدٌ [cedîd] ıtlâk olunmuştur. Cem’i جُدُدٌ [cudud] gelir, سَرِيرٌ [serîr] ve سُرُرٌ [surur] [gibi]. Ve جَدِيدٌ [cedîd] Ölüme ıtlâk olunur, maktû’ ve meczûm olduğu için yâhûd kâtı’ olduğu için. Ve جَدِيدٌ [Cedîd] Yemâme’de bir nehrin ismidir.

a. (fem. جدیدە) 1. New. 2. Fortunate, lucky. 3. (prosody) A metre invented by the Persians, in which each hemistich consists of the feet fâ’ilatun, fâ’ilatun, mustef’ilun.