اَلْجَشُّ [el-ceşş] (cîm’in fethi ve şîn’in teşdîdiyle) Bir nesneyi bulgur gibi rîze rîze dövüp ufatmak ma’nâsınadır; yukâlu: جَشَّ الشَّيْءَ جَشًّا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا دَقَّهُ وَكَسَرَهُ Ve değnekle vurmak ma’nâsınadır; yukâlu: جَشَّ فُلاَنًا بِالْعَصَا إِذَا ضَرَبَهُ بِهَا Ve süpürmek ma’nâsınadır; yukâlu: جَشَّ الْمَكَانَ إِذَا كَنَسَهُ Ve kuyu ayırtlamak ma’nâsınadır; yukâlu: جَشَّ الْبِئْرَ إِذَا نَقَّاهَا Ve bir adam gözünü sıkıp yaş çıkarmak ma’nâsınadır; yukâlu: جَشَّ الْبَاكِي دَمْعَهُ إِذَا امْتَرَاهُ وَاسْتَخْرَجَهُ Ve kuyunun içini gereği gibi silip süpürüp temiz eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: جَشَّ الْبِئْرَ إِذَا كَنَسَهَا وَنَقَّاهَا Ve جَشٌّ [ceşş] Dürüşt ve haşin taşlık yere denir; yukâlu: مَوْضِعٌ جَشٌّ أَيِ الْخَشِنُ الْحِجَارَةِ Ve جَشُّ الدَّابَّةِ [ceşşu’d-dâbbet] Davarın beline denir; yukâlu: ضَرَبَ جَشَّ الْحِمَارِ أَيْ وَسَطَهُ Ve جَشُّ الْفِقَرِ [ceşşu’l-fikar] Omurga kemiklerinin vasatına denir, niteki bu iki ma’nâda جُشَّانٌ [cuşşân] dahi denir cîm’in zammıyla.

اَلْجِثُّ [el-ciss] (cîm’in kesriyle) Belâ ve mihnet ma’nâsınadır.

اَلْجُشُّ [el-cuşş] (cîm’in zammıyla) Dağa denir; cem’i جِشَاشٌ [cişâş] gelir cîm’in kesriyle. Ve جُشُّ اللَّيْلِ [cuşşu’l-leyl] geceden bir sâ’ata ıtlâk olunur; yukâlu: مَضَى جُشٌّ مِنَ اللَّيْلِ أَيْ سَاعَةٌ مِنْهُ Ve dudak gibi obrulup kalkmış kalınca tepe tarzında yere ıtlâk olunur. Ve Sûr ile taberiyye beyninde bir şehr ismidir. Ve hicâz’da Cuşem kabîlesi yurdunda bir küçük dağın adıdır. Ve Ece’ nâm dağın yânında bir dağın ismidir ki tepesinde 'Âd kavminin sahreden oyulmuş meskenleri ve âsâr-ı 'acîbeleri vardır.

vn. A cutting; or, a severing; or, an uprooting.

اَلْجَثُّ [el-cess] (cîm’in fethiyle) Koparmak; yukâlu: جَثَّهُ يَجُثُّهُ مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ إِذَا قَلَعَهُ

اَلْجُثُّ [el-cuss] (cîm’in zammesiyle) Yerin yükseğine derler.