(a. i.) : 1) aşırı büyüklük, pek ziyâde kibir. 2) Allah’ın büyüklüğü 3) tas. Allah’a varmanın üçüncü basamağı. Alem-î ceberut : ilâhî kudret.

iz. ar. Kibir, azamet, celâl. [Allah’a mahsus olup, insana yakışmadığı için ibâd hakkında ancak zemm niyetiyle kullanılır.]

اَلْجِبْرِيَّةُ [el-cibriyyet] ve اَلْجِبْرِيَاءُ [el-cibriyâ’] (cîm’lerin kesriyle) ve اَلْجِبِرِيَّةُ [el-cibiriyyet] (kesreteynle) ve اَلْجَبَرِيَّةُ [el-ceberiyyet] (fethateynle) ve اَلْجَبَرُوَّةُ [el-ceberuvvet] (fethateyn ve râ’nın zammı ve vâv-ı müşeddedenin fethiyle) ve اَلْجَبَرُوتَى [el-ceberûtâ] (fethateynle) ve اَلْجَبَرُوتُ [el-ceberût] (عَظَمُوتٌ ['azamût] vezninde) ve اَلْجَبْرِيَّةُ [el-cebriyyet] (صَبْرِيَّةٌ [sabriyyet] vezninde) ve اَلْجَبْرُوَّةُ [el-cebruvvet] (râ’nın zammı ve vâv’ın teşdîdiyle) ve اَلتَّجْبَارُ [et-tecbâr] (تَذْكَارٌ [tezkâr] vezninde) ve اَلْجَبُّورَةُ [el-cebbûret] (cîm’in fethi ve bâ’nın teşdîdiyle) ve اَلْجُبُّورَةُ [el-cubbûret] (cîm’in ve bâ-yı müşeddedenin zammıyla) ve اَلْجُبْرُوتُ [el-cubrût] (cîm’in zammıyla) Mecmû’u on üç masdardır, mübâlagayı mutazammındır. Bunlardan fi’l mutasarrıf değildir, kibr ve 'azâmet ve celâlet ma’nâsınadır.

اَلْجِبْرِيَّةُ [el-cibriyyet] ve اَلْجِبْرِيَاءُ [el-cibriyâ’] (cîm’lerin kesriyle) ve اَلْجِبِرِيَّةُ [el-cibiriyyet] (kesreteynle) ve اَلْجَبَرِيَّةُ [el-ceberiyyet] (fethateynle) ve اَلْجَبَرُوَّةُ [el-ceberuvvet] (fethateyn ve râ’nın zammı ve vâv-ı müşeddedenin fethiyle) ve اَلْجَبَرُوتَى [el-ceberûtâ] (fethateynle) ve اَلْجَبَرُوتُ [el-ceberût] (عَظَمُوتٌ ['azamût] vezninde) ve اَلْجَبْرِيَّةُ [el-cebriyyet] (صَبْرِيَّةٌ [sabriyyet] vezninde) ve اَلْجَبْرُوَّةُ [el-cebruvvet] (râ’nın zammı ve vâv’ın teşdîdiyle) ve اَلتَّجْبَارُ [et-tecbâr] (تَذْكَارٌ [tezkâr] vezninde) ve اَلْجَبُّورَةُ [el-cebbûret] (cîm’in fethi ve bâ’nın teşdîdiyle) ve اَلْجُبُّورَةُ [el-cubbûret] (cîm’in ve bâ-yı müşeddedenin zammıyla) ve اَلْجُبْرُوتُ [el-cubrût] (cîm’in zammıyla) Mecmû’u on üç masdardır, mübâlagayı mutazammındır. Bunlardan fi’l mutasarrıf değildir, kibr ve 'azâmet ve celâlet ma’nâsınadır.

s. 1. Pride, arrogance. 2. God’s majesty and dominion, the sum of the divine attributes. 3. (mystics) The third stage of a saint’s growth, immediately below divinity; in it the saint communes with men and angels and has direct relations with the divine powers.

اَلْجَبَرُوَّةُ [el-ceberuvvet] (cîm’in ve bâ’nın fethalarıyla ve râ’nın zammı ve vâv’ın teşdîdiyle) ve اَلْجَبَرُوتُ [el-ceberût] (fethateynle ve râ’nın zammıyla) ve اَلْجَبُّورَةُ [el-cebbûret] (cîm’in fethi ve bâ’nın zammı ve teşdîdiyle فَرُّوجَةٌ [ferrûcet] vezni üzere) Bunların cümlesi kibr ma’nâsınadır.