اَلثُّلْثُ [es-suls] (sâ’nın zammı ve lâm’ın sükûnuyla ve zammeteynle) Üç cüz’den bir cüz’e denir ki üçte bir ta’bîr olunur; tesniyesinde ثُلْثَانِ [sulsân] ve cem’inde أَثْلاَثُ [eslâs] denir.

s. As ثلاث sülâsa, q. v.

Üçüncü kez.

اَلثِّلْثُ [es-sils] (sâ’nın kesriyle) Ağacı ve ekini üç günde bir kerre suvarmağa denir ki buna mahsûstur; yukâlu: سَقَى نَخْلَهُ أَوْ زَرْعَهُ الثِّلْثَ أَيْ بَعْدَ الثُّنْيَا يَعْنِي مَرَّةً فِي ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ Ve ثِلْثٌ [sils] Nâkanın üçüncü yavrusuna denir. Pes Cevherî’nin وَلاَ يُسْتَعْمَلُ إِلاَّ فِي اْلأَوَّلِ kavli manzûr-fîhtir, lâkin Cevherî ma’nâ-yı evvele hasr eylemeyip belki bu suvarmak ağaç ve ekin kısmına mahsûstur, devâbb suvarmakta isti’mâl olunmaz demekle i’tirâz-ı mezkûr nâ-becâdır. Ve bu i’tirâz ba’zı nüshalardan sâkıttır.

ad. ar. Üçte bir, bir cisim veya miktarın üç kısımdan biri: günün sülüsünü mütâlaâya hasretmiştir. ≡ iz. ar. Nesh hattına benzer maʻrûf bir cins kalın yazı.

Üçte bir.

Üç kez yapmak. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; üç misli yapmak, üçlemek, üçe katlamak.

(a. i.) : 1) üçte bir. 2) (bkz : hatt-ı sülüs).

Sülüs [hat], üçte bir, sülüs, üçte bir (1/3), sülüs (yazı sanatında).

اَلسَّلْسُ [es-sels] (sîn’in fethi ve lâm’ın sükûnuyla) Şol ipe denir ki ona küçük kızlar beyâz boncuk dizip kılâde ederler, 'alâ-kavlin küpeye denir.