اَلشَّعْلُ [eş-şa’l] (جَعْلٌ [ca’l] vezninde) Bir nesnede mübâlaga ve im’ân eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: شَعَلَ فِي الْأَمْرِ شَعْلًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا أَمْعَنَ فِيهِ Ve âteş 'alevlendirmek ma’nâsınadır; yukâlu: شَعَلَ النَّارَ إِذَا أَلْهَبَهَا Ve شَعْلٌ [şa’l] 'Alev gibi cüst ve çâlâk ve âteş-pâre adama ıtlâk olunur; yukâlu: رَجُلٌ شَعْلٌ أَيْ خَفِيفٌ مُتَوَقِّدٌ Ve شَعْلٌ [Şa’l] Te’ebbeta Şerren ismiyle müsemmâ şâ’irin lakabıdır, cüst ve mütevakkid olduğuna binâ’en.

اَلسُّعَالُ [es-su’âl] (sîn’in zammıyla) İsmdir, öksürüğe denir ki akciğerin ve ona muttasıl olan a’zânın ya’nî âlât-ı nefesin kendilere müstevlî olan mûzîyi def’ için tabî’atın hareketinden 'ibârettir; yukâlu: بِهِ سُعَالٌ وَهِيَ حَرَكَةٌ تَدْفَعُ بِهَا الطَّبِيعَةُ أَذًى عَنِ الرِّئَةَ وَالْأَعْضَاءِ الَّتِي تَتَّصِلُ بِهَا Ve سُعَالٌ [su’âl] ve سُعْلَةٌ [su’let] (kezâlik sîn’in zammıyla) Masdar olur, öksürmek ma’nâsına; yukâlu: سَعَلَ الرَّجُلُ سُعَالًا وَسُعْلَةً مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ إِذَا أَخَذَهُ السُّعَالُ

ثُعْلٌ [su’l] (قُفْلٌ [kufl] vezninde) Necd diyârında bir mevzi’dir. Ve bir böcek ismidir ki ta’affün eden kırbalarda mütekevvin olur. Ve le’îm ve fürû-mâye kimseye denir.

s. (pl. ثعول) An encysted wart that grows between the teats of sheep, cows, and camels. 2. A redundant tooth, growing behind the others.

اَلثَّعَلُ [es-sa’al] (fethateynle) Dişte ziyâdelik olup ve menbitinde ihtilâf olunmağın ba’zı ba’z üzere binmek.

ثُعَلُ [su’al] (sâ’nın zammı ve ‘ayn’ın fethiyle) tayyi’ kabîlesinden bir cemâ’atin adıdır ki babası su’al b. 'Amr’dır.

اَلثُّعْلُ [es-su’l] (sâ’nın zammı ve 'ayn’ın sükûnuyla) Şol kiçirek memebaşıdır ki siğil gibi memebaşları arasında olur, nâkada olur ve koyunda olur; yukâlu fi’t-te’accübi: مَا أَبْيَنَ ثُعْلَ هَذِهِ الشَّاةِ