(a. i.) : 1) vasiyet bırakma. 2) sipariş etme, ısmarlama. 3) öğütleme. 4) kayırmalık.

is. ar. [وصاء vessâ‘’dan ms. tef‘îl] 1. Vasiyet bırakma, ölmezden evvel ba‘de’lmevt icrâ olunacak işleri tayin. [Arabîde asıl olan bu mana ile bizce pek isti‘mâl olunmaz.] 2. İsmarlama, sipâriş: filân işi şöyle yapmasını kendisine tavsiye eyledim. 3. Bir adamı yine tavsiye veya tavsiyenâme denilen bir mektupla veya şifâhen birine takdîm edip hakkında muâvenetini talep ve iltimâs etme: kendisi hâtırı sayılır bir zât tarafından tavsiye olunduğundan, filânın tavsiyesiyle geldiğinden bir memuriyete tayini me’mûldür. 4. Birini takdîm ve iltimâs için yazılan mektup, tavsiyenâme: kendisi bir tavsiye getirmişti. [şiirde nâdiren “tavsiyet” sûretinde kullanılır.]