اَلتُّفَّةُ [et-tuffet] (قُفَّةٌ [kuffet] vezninde) Manzarası hor bî-endâm karıya denir; yukâlu: إِمْرَأَةٌ تُفَّةٌ أَيْ مَحْقُورَةٌ Ve köpek eniğine, 'alâ-kavlin fâreye şebîh bir cânver adıdır ki Fârisîde siyâh-gûş denir, Türkîde karakulak dedikleri cânver olacaktır, lâkin teşbîhi mülâyim değildir; ve minhu’l-meselu: “إِسْتَغْنَتِ التُّفَّةُ عَنِ الرُّفَّةِ” Ve tahfîf-i fâ’yla تُفّةٌ [tufet] ve رُفّةٌ [rufet] dahi mervîdir. Zîrâ تُفَّةٌ [tuffet] fâ’nın teşdîdi ve tahfîfiyle cânver-i mezbûra denir. Ve رُفَّةٌ [ruffet] kezâlik fâ’nın teşdîdi ve tahfîfiyle samana ve saman ufantısına denir. Ma’nâ-yı mesel budur ki “Karakulak saman yemekten müstagnî oldu” demektir, bir le’îm kimse şeb’ân olduğu vaktte îrâd olunur.

تُفَّةً [tuffeten] ('alâ-vezni’l-mezkûr) Bi-ma’nâhu.