(a. i. ivaz’dan. c. : ta’vîzât) : bsde! verme, karşılık olarak bir şey verme, verilme. 2) kim. bir cismin, bir başkası yerine geçmesi.

iz. ar. cm. ta‘vîzât [عوض ıvaz’dan ms. tef‘îl] 1. Bir şeyin diğer bir şey yerine ikâmesi, bedel verme. n. 2. ma. Bir vâridâtın ileride yerine konmak üzere mâ-vuzı‘a-lehinin gayriye sarfı: matbaa-i vilâyetin vâridâtı henüz tahsîl olunamadığından masârif-i zarûriyyesi ta‘vîz tarîkiyle vilâyet sandığından tesviye olunuyor.

vn. 1. A compensating one for something taken. 2. A substituting.