(a. i. şükr’den. c. : teşekkürât) : şükr etme, yapılan bir iyilikten memnun kalındığını anlatmak için "sağ ol!", "var ol!", “ömrüne bereket!” gibi söylenen minnet sözleri.

iz. ar. cm. teşekkürât [şükr’den ms. tefa‘ul] Şükretme, bir iyiliğe karşı şükür ve sipas edip minnetdârlık gösterme: gördüğüm nimetlere mukâbil teşekkür etmek borcumdur; teşekkür ederim; arz-ı teşekkürât etti.

اَلتَّشَكُّرُ [et-teşekkur] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) Bu dahi şükr ve sipâs eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: تَشَكَّرَ لَهُ بَلاَءَهُ بِمَعْنَى شَكَرَ

vn. 1. A feeling gratitude. 2. An uttering gratitude.

اَلتَّشَكُّرُ [et-teşekkur] (fethateynle ve kâf’ın zammı ve teşdîdiyle) Bi-ma’nâ اَلشُّكْر [eş-şukr]; yukâlu: تَشَكَّرْتُ لَهُ أَيْ شَكَرْتُ لَهُ