iz. ar. cm. teşrîfât [شرف şeref’den ms. tef‘îl] 1. Şereflendirme, şeref verme. n. 2. Kendi kudûm ve ziyâretiyle birini veya bir mahalli müşerref etme: târîh-i hicrî fahr-i kâinât (s.a.v.) Efendimizi mekke-i mükerreme’yi terkle medîne-i münevvere’yi teşrîf buyurdukları seneden bed’ ediyor (başlıyor). [bu mana ile daima mef‘ûlün bihle rabtı, ve şeref ve kudsiyyet-i zâtiyyesi daha büyük olan bir mahal hakkında kullanılmaması iktizâ eder.] 3. Gitme, gelme, kudûm, vürûd, azîmet: nereye teşrîf ediyorsunuz? Teşrîfiniz nereye? [lisânımıza mahsus ve mana-yı aslîsinden büsbütün ayrılmış olan bu manada mef‘ûlün ileyh ile rabtı artık zarûrî hükmüne geçip mesela “nereyi teşrîf ediyorsunuz?” Demek abes olur.] || mc. Merâsim, teklîfât: artık teşrîfâtla mı görüşeceğiz?