iz. ar. [زوج zevc’den ms. Tefa‘ul] Evlenme. Nikâhla karı alma. Zevce edinme: filân tezevvüç etti; filân kızı veya filân kızla tezevvüç etti. [inâs hakkında kullanılmamalıdır.]

اَلتَّزَوُّجُ [et-tezevvuc] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) Çiftlenmek ve eş olmak ma’nâsına olmakla bir hatunu nikâhla almak ma’nâsında müsta’meldir; tekûlu: تَزَوَّجْتُ إِمْرَأَةً وَبِامْرَأَةٍ gerek تَزْوِيجٌ [tezvîc] ve gerek تَزَوُّجٌ [tezevvuc] sîgaları vech-i mezkûr bi-nefsihi ve mef’ûl-i sânîye bâ’ ile müte’addî olurlar. ‘Alâ-kavlin bâ’ ile ta’diyeleri lügat-ı kalîledir, vech-i mersûm üzere Ezdu Şenû’e lügatidir. Mü’ellifin وَبِهَا kavli زَوَّجْتُ ve تَزَوَّجْتُ misâllerinin ikisine de nâzırdır. Ve zamîr-i mü’ennes إِمْرَأَةٌ [imre’et]e râci’ olmakla وَبِامْرَأَةٍ أَيْ بِالْبَاءِ demektir. Ve تَزَوُّجٌ [tezevvuc] Bir nesneye girişip karışmak ma’nâsına isti’mâl olunur; yukâlu: تَزَوَّجَهُ النَّوْمُ أَيْ خَالَطَهُ

vn. A taking a woman to wife.

اَلتَّزَوُّجُ [et-tezevvuc] (fethateynle ve vâv’ın zammı ve teşdîdiyle) Çiftlenmek. Yûnus eyitti: زَوَّجْتُهُ امْرَأَةً وَتَزَوَّجْتُ امْرَأَةً derler ve تَزَوَّجْتُ بِامْرَأَةٍ kelâm-ı 'Arabdan değildir. Ve Bârî ta’âlânın ﴿وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ﴾ (الدخان 54، الطور 20) dediği mü’evveldir, قَرَّنَّاهُمْ بِهِنَّ ma’nâsınadır; hudây ta’âlânın ﴿أُحْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاَجَهُمْ﴾ (الصافات 22) dediği kavline nazaran ki أَزْوَاجٌ bunda قُرَنَاءُ ma’nâsınadır dedi. Ve Ferrâ eyitti: تَزَوَّجْتُ بِامْرَأَةٍ Ezd-i Şenû’e lügatidir. Ve Ezd-i Şenû’e, Yemen’den bir kabîlenin ismidir, nitekim mürûr etti.