iz. ar. cm: tahrîfât. [harf’den ms. tef’îl] 1. Bir isim veya ibârenin hurûfunu tağyîr ve takdîm ve te’hîrle sakatlama, bozma: ümem-i kadime birbirlerinin lisânını bilmediklerinden esmâ-i hâssayı çok tahrîf etmişlerdir. 2. Bir kitabın ibâresini tağyîr ve tağlît etme: eski kütüb-i semâ’iyenin birçok tahrîfâta uğradığı maznûndur.

اَلتَّخْرِيفُ [et-tahrîf] Bir kimseyi خَرَفٌ [haref]e nisbet eylemek ya’nî bunamıştır demek ma’nâsınadır; yukâlu: خَرَّفَهُ إِذَا نَسَبَهُ إِلَى الْخَرَفِ

vn. 1. A changing, diverting, perverting. 2. A corrupting or distorting the orthography of a word. 3. s. (pl. تحریفات) A corruption of a tradition by au alteration of a letter or a vowel. 3. A corrupting a word of the Qur’an in recitation. for euphony or other cause. 4. (onomancy) A transposing the letters of a name in the process of divination by literal combinations. 6. A nibbing a reedpen obliquely or too obliquely.