(a. cism’den c. : tecessümât) : 1) cisimlenme, görünme, belirme 2) göz önüne gelme.

iz. ar. [cism’den ms. tefa’ul] 1. Cisim ve vücûd peydâ etme, ruhânî bir şey muvakkaten ve sûretâ cisim hâsıl etme: bir peri tecessüm edip önüne çıktı; sanki hamiyyet-i dîniye tecessüm etmiş de o adamın sûretini almıştır. 2. Görünme, gözün önüne gelme: hayali gözümün önünde tecessüm ediyor.

اَلتَّجَشُّمُ [et-teceşşum] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) جَشْمٌ [ceşm] ma’nâsınadır; yukâlu: تَجَشَّمَهُ بِمَعْنَى جَشِمَهُ

اَلتَّجَسُّمُ [et-tecessum] (fethateynle ve sîn’in zammı ve teşdîdiyle) Bir kimseyi ihtiyâr etmek; yukâlu: تَجَسَّمْتُ فُلَانًا مِنْ بَيْنِ الْقَوْمِ أَيِ اخْتَرْتُهُ Gûyâ ki onun cismin kasd etmiş olursun, nitekim تَأَتَّيْتَهُ dersin, onun 'alâmetin ve şahsın kasd ettim demek mahallinde. Ve تَجَسُّمٌ [tecessum] Bir yeri taleb edip teveccüh etmeğe dahi derler; tekûlu: تَجَسَّمْتُ الْأَرْضَ إِذَا أَخَذْتَ نَحْوَهَا تُرِيدُهَا Ve تَجَسُّمٌ [tecessum] Cism olmağa dahi derler. Ve bir nesnenin a’zamına mübâşeret etmeğe de derler, İbnu’s-Sikkît rivâyeti üzere; tekûlu: تَجَسَّمْتُ الْأَمْرَ إِذَا رَكِبْتَ أَجْسَمَهُ وَجَسِيمَهُ أَيْ مُعْظَمَهُ Ve تَجَسُّمٌ [tecessum] Yüksek kuma ve yüksek dağa çıkmağa dahi derler, mezbûr rivâyeti üzere; tekûlu: تَجَسَّمْتُ الرَّمْلَ وَالْجَبَلَ إِذَا رَكِبْتَ أَعْظَمَهُ