(f. i.) : afyon.

(a. i.) : dibi geniş kuyu, bostan kuyusu, (bkz. : bâin).

i. [boy’dan olmakla “بيون boyun” yazılması hatâdır] 1. Boy tetimmâtından olan uzuv ki başı bedene rabt eder, önüne boğaz ve arka tarafına ense derler, unk, rakabe, gerden: insan, deve, kaz boynu: boyun kemikleri. 2. Bazı kapların dar ve uzun olan yukarı kısmı: şişe, sürahi, testi boynu. 3. mc. Zimmet, taahhüd, zamân, mesûliyet, râci’ olma: günahı boynuma

اَلْبَيُونُ [el-beyûn] (صَبُورٌ [sabûr] vezninde) بَائِنٌ [bâ’in] gibi dibi derin geniş kuyuya denir; yukâlu: بِئْرٌ بَائِنٌ وَبَيُونٌ أَيِ الْبَعِيدَةُ الْقَعْرِ الْوَاسِعَةُ

اَلْبَيْنُ [el-beyn] (زَيْنٌ [zeyn] vezninde) Azdâddandır, cüdâlık, firkat ma’nâsınadır; yukâlu: وَقَعَ بَيْنَهُمْ بَيْنٌ أَيْ فِرْقَةٌ Ve vuslat ma’nâsınadır; yukâlu: تَقَطَّعَ بَيْنُهُمَا أَيْ وَصْلُهُمَا Ve ism olur, niteki şimdi zikr olundu. Ve zarf-ı mütemekkin olur, ya’nî zarf-ı mübhem olup ikiye ve ziyâdeye yâhûd bunların nâ’ibine izâfetle ma’nâsı mütebeyyin olur. Kâle’ş-şârih kavluhu ta’âlâ: ﴿لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ﴾ عَلَى قِرَاءَةِ الرَّفْعِ فَهُوَ الْإِسْمُ بِمَعْنَى الْوَصْلِ وَعَلَى قِرَاءَةِ النَّصْبِ فَهُوَ ظَرْفٌ Ve بَيْنٌ [beyn] Iraklığa denir; yukâlu: بَيْنَهُمَا بَيْنٌ أَيْ بُعْدٌ Ve iki nesne aralığında olan halel ve vasata denir ki aralık ta’bîr olunur, meselâ جَلَسَ بَيْنَ الْقَوْمِ derler, جَلَسَ وَسْطَهُمْ ma’nâsına. Ve لَقِيَهُ بُعَيْدَاتِ بَيْنٍ derler; بُعَيْدَاتٌ [bu’aydât] musaggar bünyesiyle ve بَيْنٌ kelimesine muzâf olarak أَحْيَانًا ma’nâsınadır ki “Mülâkâtın aralığını bir zamân açtıktan sonra mülâkî olup ba’dehu yine açıp sonra yine mülâkî oldu” demektir. Ve بَيْنٌ [beyn] ve بَيْنُونَةٌ [beynûnet] (كَيْنُونَةٌ [keynûnet] vezninde) Müfârakat ma’nâsınadır; yukâlu: بَانُوا بَيْنًا وَبَيْنُونَةً مِنَ الْبَابِ الثَّانِي إِذَا فَارَقُوا Ve بَيْنٌ [beyn] ve بَيْنُونَةٌ [beynûnet] ve بُيُونٌ [buyûn] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) Cüdâ olmak ma’nâsınadır; yukâlu: بَانَ الشَّيْءُ بَيْنًا وَبَيْنُونَةً وَبُيُونًا إِذَا انْقَطَعَ ve yukâlu: بَانَتِ الْمَرْأَةُ عَنِ الرَّجُلِ إِذَا انْفَصَلَتْ عَنْهُ بِطَلَاقٍ

s. pl. of بین Regions, districts.

vn. As بینونت , q. v.

s. See بویون.