sıf. 1. Hacmi çok yer tutan, tûl ve arz ve irtifâ’ı çok olan, küçük zıddı, iri, ulu, kebîr, azîm, cesîm, dahm, büzürg, mh: büyük dağ, büyük ev, büyük hayvan, büyük ırmak. 2. Kadri yüksek, kuvvet ve iktidârı çok, celîl, âlî, fahîm, refî’: allah büyüktür; büyük adam, büyük hanım, büyük iskender; büyük bir hânedâna mensûbdur. 3. Yaşlı, koca, kebîr, müsinn: o benden beş yaş büyüktür; büyük amca, büyük oğlu. 4. Geniş, vâsi’, bol: büyük bahçe, tarla, deniz; büyük delik. 5. Çok, kesîr, vâfir, bol: büyük servete kondu; büyük nüfûzu vardır. 6. Kuvvetli, şiddetli, kavî, şedîd: bu onun için büyük saâdettir; büyük meserreti vardır. 7. Kalabalıklı, cem’iyetli, kesretli, tantanalı, debdebeli: büyük bir ordu, büyük alay, büyük bir gürûh, büyük düğün

a. 1. Great, large. 2. Elder or eldest. 3. High or highest in rank. 4. Important; serious.