(a. i.) : mesafe, iki şey arasındaki uzaklık, açıklık. hevn-i baîd : uzak mesafe, çok açıklık.

(f. i.) : hisse, nasîp, pay.

(f. s.) : 1) kolay. 2) i. dip, nihayet. 3) i. temizlenmiş koyun barsağı. 4) i. rahim.

اَلْبَوْنُ [el-Bevn] (عَوْنٌ ['avn] vezninde) Yemen ülkesinde iki memleket adıdır, birine بَوْنٌ [Bevn]-i A’lâ ve birine بَوْنٌ [Bevn]-i Esfel derler, kur’ân-ı mübînde mezkûr olan bi’r-i mu’attala ve kasr-ı müşeyyedin her biri birinde vâki’dir. Ve بَوْنٌ [bevn] Masdar olur, fazl ve meziyyet cihetiyle âhere râcih ve gâlib olmak ma’nâsına; yukâlu: بَانَهُ يَبُونُهُ بَوْنًا مِثْلَ بَانَهُ يَبِينُهُ بَيْنًا أَيْ طَالَهُ فِي الْفَضْلِ وَالْمَزِيَّةِ

اَلْبُونُ [el-bûn] (bâ’nın zammı ve fethiyle) İki nesne arasında olan mesâfeye denir; yukâlu: بَيْنَهُمَا بُونٌ بَعِيدٌ أَيْ مَسَافَةٌ بَعِيدَةٌ Ve bilâd-ı Muzeyne’de bir mevzi’ adıdır. Ve Yemen’de bir belde ve Herât kazâsında bir karye adıdır.

a. For بوڭ , q. v.

اَلْبَوْنُ [el-bevn] (bâ’nın fethi ve vâv’ın sükûnuyla) Fazl ve meziyyet ma’nâsına; yukâlu: بَانَهُ يَبُونُهُ وَيَبِينُهُ مِنَ الْبَابِ الْأَوَّلِ وَالثَّانِي وَبَيْنَهُمَا بَوْنٌ بَعِيدٌ وَبَيْنٌ بَعِيدٌ وَالْوَاوُ أَفْصَحُ Ve bunun makâmı بَوْنٌ tefsîrinde zikr olunmak idi lâkin yâ’yla müşrik olduğu için bu mahalde zikr olundu. Ve kaçan ma’nâ-yı bu’d murâd olsa إِنَّ بَيْنَهُمَا لَبَيْنًا derler, gayrı demezler.

اَلْبُونُ [el-bûn] (bâ’nın zammı ve meddiyle) Cem’i, zikr olunan direkler ma’nâsına.