اَلْبُرَةُ [el-buret] (bâ’nın zammıyla ثُبَةٌ [subet] vezninde) Halhâla denir; cem’i بُرَاتٌ [burât] ve بُرِينَ [burîn] gelir bâ’ların zammıyla ve بِرِينَ [birîn] gelir bâ’nın kesriyle; yukâlu: جَاءَتْ وَفِي رِجْلِهَا بُرَةٌ أَيْ خَلْخَالٌ Ve devenin burnuna yâhûd burnunun etine geçirilen halkaya denir ki burunsalık ta’bîr olunur; yukâlu: جَعَلَ بِأَنْفِ الْجَمَلِ بُرَةً وَهِيَ حَلْقَةٌ فِي أَنْفِهِ أَوْ فِي لَحْمَةِ أَنْفِهِ Ve bunun aslı بُرْوَةٌ [burvet]tir, عُرْوَةٌ ['urvet] gibi.

بُرَّةُ [Burret] (bâ’nın zammıyla) İbn Ri’âb’dır ki Cahş b. Ri’âb dahi derler, ümmü’l-mü’minîn Zeyneb radıyallâhu 'anhâ cenâblarının pederleri ismidir.

بَرَّةُ [berret] (bâ’nın fethi ve râ’nın teşdîdiyle) بَرٌّ [berr]in ismidir, ma’rifedir, ya’nî ihsân ma’nâsında 'alemdir. Ve بَرَّةُ بِنْتُ مُرٍّ [Berret bint Murr] Temîm’in hemşîresidir ki Temîm, Murr oğludur. Ve بَرَّةُ [Berret] Nadr b. Kinâne’nin vâlidesidir.

اَلْبَرَّةُ [el-berret] (bâ’nın fethiyle) Mutî’a olan 'avret; yukâlu: اَلْأُمُّ بَرَّةٌ بِوَلَدِهَا

اَلْبُرَةُ [el-buret] (bâ’nın zammı ve râ’nın tahfîfiyle) Şol bakır halkadır ki devenin burnu ortasına takarlar. Ve Asma’î eyitti: Şol halkadır ki burnunun bir cânibine takarlar. Ve Asma’î eyitti: Gâh olur بُرَةٌ [buret]i kıldan dahi ederler, kılı büküp devenin burnuna geçirmekle ki ona خِزَامَةٌ [hizâmet] dahi derler hâ ve zâ-yı mu’cemeteynle. Ve Ebû ‘Alî eyitti: بُرَةٌ [buret]in aslı بَرْوَةٌ [bervet]tir, zîrâ cem’i اَلْبُرَى [el-burâ] gelir bâ’nın zammı ve elifin kasrıyla,قَرْيَةٌ [karyet] ile قُرَى [kurâ] gibi Nüsah-ı Cevherî’de vâki’ olan budur lâkin temsîl عُرْوَةٌ ['urvet] ile عُرَى ['urâ] gibi dese evlâ ve enseb olurdu. Ve عُرْوَةٌ ['urvet] bir nesnenin kulpuna derler. Ve her halkaya بُرَةٌ [buret] derler gerek bilezik halkası gerek küpe halkası gerek halhâl halkası olsun.

اَلْبُرَّةُ [el-burret] (kezâlik bâ’nın zammıyla) Vâhidi. Ve Sîbeveyhi eyitti: بُرٌّ [burr] أَبْرَارٌ [ebrâr] vezni üzere cem’ olunmak câ’iz değildir. Ve Muberred câ’izdir dedi, kıyâsa binâ’en.