iz. ar. [لفت lüft’den ms. ifti’âl] 1. Yüz çevirip bakma: bizim tarafa hiç iltifât etmedi. 2. Dikkat, i’tinâ, ihâle-i sem’-i i’tibâr: iltifât eyleme çok hendeseye (vehbî). 3. Izhâr-ı teveccüh, taltîf, hâtır sorma, tatyîb-i hâtır, güler yüzle ve lütuf-kârâne âşinâlık: iltifâtınıza nâil olamadık; iltifât yok mu? 4. ed. Sözü mesela gâibden muhâtaba, muhâtabdan mütekellime çevirmekten ibâret üslûb-ı belâgat, sûre-i fâtiha’da “اياّك نعبد iyyâke na’büdü” âyet-i kerîmesinde olduğu gibi.