iz. ar. [cem‘i “ اشعره eş‘ıre” olup lisânımızda kullanılmaz. “شعائر şe‘â’ir” ise zu‘m olunduğu gibi bunun cem‘i olmayıp شعيره şa‘îre’nin cem‘idir.] 1. Alâmet, nişân, eser: şi‘âr-ı insaniyet. 2. Alâmet-i fârika, nişâne-i temyîz, bir tâifeye mensûb efrâdın belli olmak için ihtiyâr ettikleri nişân veya parola. 3. Vasf-ı terkîbîlerde bir şeyi hâiz veya bir sıfatla muttasıf manasını ifâde eder:مرحمتشعار merhamet-şi‘âr = merhametle mümtâz ve muttasıf;شهرتشعار şöhret-şi‘âr = şöhret sâhibi, meşhûr.