اَلشَّرَى [eş-şerâ] (şîn’in fethi ve elifin kasrıyla) Mâlın yaramazı, رُذَالُ الْمَالِ [ruzâlu’l-mâl] ma’nâsına, شَوَى [şevâ] gibidir veznen ve ma’nen. Ve شَرًى [şerâ] Yıldırımın çok yaldıramasına dahi derler; yukâlu: شَرِيَ الْبَرْقُ يَشْرَى شَرًى مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا كَثُرَ لَمَعَانُهُ Ve شَرًى [şerâ] Nâkanın yuları çok muztarib olmağa dahi derler; ma’nâ-yı mezkûrdan me’hûzdur; yukâlu: شَرِيَ زِمَامُ النَّاقَةِ إِذَا كَثُرَ اضْطِرَابُهُ Ve شَرًى [şerâ] At seyrinde lecc ve 'inâd etmeğe dahi derler. Ve insân 'inâd etmeğe dahi derler; yukâlu: شَرِيَ الْفَرَسُ فِي سَيْرِهِ وَشَرِيَ الرَّجُلُ إِذَا لَجَّ Ve شَرًى [şerâ] Hurde sivilceler çıkmağa dahi derler; yukâlu: شَرِيَ جِلْدُهُ إِذَا ظَهَرَ خُرَاّجٌ صِغَارٌ لَهَا لَذْعٌ شَدِيدٌ Ve شَرًى [şerâ] Gazab yalınlanmağa dahi derler; yukâlu: شَرِيَ فُلَانٌ غَضَبًا إِذَا اسْتَطَارَ غَضَبًا Ve شَرًى [Şerâ] Selmâ demekle ma’rûf cebelin tarîkine dahi derler ki arslanı çok olmakla ma’rûftur. Ve شَرًى [şerâ] Nâhiye ma’nâsına da gelir.