(a. i. c. : eşnân) : şaraba su karıştırma.

s. (pl. اشنان) An old water-skin.

اَلشَّنُّ [eş-şenn] (şîn’in fethi ve nûn’un teşdîdiyle) Su saçmak; yukâlu: شَنَّ الْمَاءَ عَلَى الشَّرَابِ إِذَا فَرَّقَهُ عَلَيْهِ

شَنٌّ [Şenn] (şîn’in fethi ve nûn’un teşdîdiyle) Bir kabîlenin babası adıdır 'Abdulkays’tan ki o Şenn b. Efsâ b. Abdulkays’tır ki cedd-i a’lâları Nizâr’dır. Ve A’ver-i Şennî nâm kimse onlardandır. Ve fi’l-meseli: “وَافَقَ شَنٌّ طَبَقَةً” Ve طَبَقَةٌ [tabakat] fethateynle bir kabîlenin ismidir. Ve meselin aslı budur ki شَنٌّ [Şenn] kabîlesi gâyet şedîd kabîle olmağın kimse ona mukâvim olmazdı;طَبَقَةٌ [tabakat] kabîlesi onlara mukâvemet edip intikâm aldıklarında “وَافَقَ شَنٌّ طَبَقَةً” dediler.