اَلشِّرَاءُ [eş-şirâ’] (şîn’in kesri ve elifin meddiyle ve kasrıyla) Bir nesneyi satın almak ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَاهُ يَشْرِيهِ شِرَاءً وَشِرًى إِذَا مَلَكَهُ بِالْبَيْعِ Ve satmak ma’nâsına olmakla zıdd olur; yukâlu: شَرَاهُ إِذَا بَاعَهُ Ve bir nesneyi sermek ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَى اللَّحْمَ وَالثَّوْبَ وَالْأَقِطَ إِذَا شَرَّرَهَا Ve bir kimseyi hezl ve suhriyyet eylemek, 'alâ-kavlin horlayıp tezlîl ve irgâm eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: شَرَى فُلَانًا إِذَا سَخِرَ بِهِ أَوْ أَرْغَمَهُ Ve شِرَاءُ نَفْسٍ [şirâ’u nefs] 'Askerin önüne geçip onların tarafından mukâtele eylemek yâhûd kavmi tarafından sultâna yâhûd vâlîye varıp onların umûr ve maslahatlarını 'arz ve tanzîm eylemekten 'ibârettir; yukâlu: شَرَى بِنَفْسِهِ عَنِ الْقَوْمِ إِذَا تَقَدَّمَ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ فَقَاتَلَ عَنْهُمْ أَوْ إِلَى السُّلْطَانِ فَتَكَلَّمَ عَنْهُمْ Ve شِرَاءٌ [şirâ] Bir adamı kurdeşeni dedikleri giciğe uğratmak ma’nâsınasınadır; yukâlu: شَرَى اللهُ فُلَانًا إِذَا أَصَابَهُ بِعِلَّةِ الشَّرَى