i. [aslı Fârisîdir.] 1. Dâire, def ve kalbur gibi şeylerin tahtadan olan muhîti, dâiresi. 2. Fıçı ve tekerlek gibi şeyleri takviye edip dağılmalarını men için ihâta edecek sûrette geçirilen demir veya tahta halka ve dâire: fıçı, tekerlek çemberi. 3. Boyun veya alına bağlanan yemeni: çember bağlamak. 4. mim. Bir direk ve sütuna geçirilen demir halka veya halka şeklinde yapılan kabartma dâire: çemberli taş. 5. Eski heyet-şinâsân itikâd-ı bâtılınca felek dâiresi: feleğin çemberinden geçmek = tecrübe-dîde olmak, feleğin germ ü serdini görmüş olmak.