i. 1. İkiye ayrılmış dal, vesâire. 2. İki dişli yaba vesâir aletler. 3. Alafranga yemek yemede kullanılan ya dört veya üç dişli maden alet ki kaşık ve bıçakla beraber bir takım teşkil eder: çatal bıçakla yemek yemek. ≡ sıf. 1. Ucu ikiye ayrılmış: çatal dal, çatal yol, çatal ırmak. 2. mc. iki şıklı, şüpheli, müşevveş: çatal iş. 3. Çatlak bir borudan çıkar gibi boğuk (ses). 4. İki manalı iki sûretle tefsir olunabilir (söz).

a. & s. 1. Forked, divided into branches. 2. A branch or a prong of a forked object. 3. A fork, any forked implement. 4. A dilemma. 5. A breast-hook in a ship’s timbers. 6. The fork or throat of a gaff or boom.

a. & s. See چاتال .