(a. i. c. : emhâr, mühür) : huk. [eskiden] mihir, evlenirken erkek tarafından kadına verilen nikâh bedeli.

Güneş, (bkz : âf-tâb, hûrşîd, şems).

(f. i.) : mühür; imza. Fekk-i mühr : bir şeyin mühürünü bozarak açmak.

Fidye, çeyiz, mihir. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; başlık, mehir, drahoma.

Tay, damga. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; pul, posta pulu, kaşe, ıstampa, dişi at yavrusu, mühür.

Hünerli olmak, usta olmak, kalifiye olmak, _ a, u (مَهْر) (geline) mihrini vermek.

iz. ar. cm: mühûr. [ م mim”in kesriyle galattır.] Esnâ-yı münâkehada zevc tarafından zevceye tayin olunan akçe ki iki nevi olup “mehr-i muaccel” peşin verilen ağırlıktan ve “mehr-i müeccel” mufârakat veya vefât vukûunda verilmesi iktiza eden meblağdan ibârettir. Nikahlık, kalın, kâbîn.

i. fa. Güneş, gün, şems, âfitâb, hûrşîd: mihr-i münîr.

i. fa. Sevgi, seviş, muhabbet, hubb: mihr-i mâderâne.

i. fa. 1. Bir adamın veya bir dâire ve idarenin ismi mahkûk bulunan maden veya taştan damga ki, imza yerine mekâtîb ve senedâtın zîrine ve mektup zarfını yâhut bir kapı, kapak vesâireyi yapıştıran mumun üzerine basılır, hâtem: mühür basmak, vaz’-ı mühür etmek. 2. İş bu hâtemin kâğıda veya mühür mumuna basılmış şekli ve yazısı: mührünü okuyamadım; mührünü yaladı.

s. (pl. مهور) A dowry fixed at the time of a marriage to be paid by the husband to his wife as her rightful marriage portion.

vn. & s. 1. A fixing a dower for one’s wife. 2. A being or becoming proficient; proficiency.

s. 1. The sun. 2. Love, affection, friendship. 3. The seventh month of the ancient Persian solar year; said also of the 16th day of each month of that year; also of the angel or genius presiding over them.

s. 1. (pl. امهار مهار، مهارە،) A colt. 2. (pl. مهرە) The callosity in the middle of a camel’s breast.

vulg. mühür, s. A seal; a signet ring; also the impression of a seal.

s. pl. of مهرە Filly colt’s.

(مَ) [ ع. ] (اِ.) کابین، مهریه.

(مُ) (اِ.)
۱- آلتی از جنس فلز یا لاستیک که روی آن اسم شخص یا بنگاهی را نقش می‌کنند و از آن به جای امضاء در پای نامه‌ها و قراردادها استفاده می‌کنند. ؛ ~و موم کردن الف - بستن چیزی از طریق موم چسباندن به در آن و بعد مهر زدن به موم به طوری که به جز فرد مورد نظر کسی نتواند در آن دست ببرد و آن را باز کند. ب - ضبط اموال متوفای مدیون یا مجرم از طرف مراجع قضایی.
۲- نگین، خاتم.
۳- قطعه‌ای گل پخته که نمازگزاران شیعه هنگام سجده پیشانی خود را روی آن می‌گذارند.

(مِ) (اِ.)
۱- آفتاب، خورشید.
۲- دوستی، مهربانی.
۳- نام ماه هفتم از سال شمسی.
۴- نام روز شانزدهم از ماه مهر که ایرانیان جشن مهرگان را در این روز بر پا می‌دارند.

مهر:
[في الانكليزية] Affection ،love
[ في الفرنسية] Affection ،amour
بالفارسية محبّة، عطف. بالكسر، في اصطلاح السّالكين المحبّة التي هي بأصلها تكون مع وجود العلم والاطلاع من إدراك المقصد.
كذا في كشف اللغات.

Güneş, (bkz : âf-tâb, hûrşîd, şems).

i. fa. Güneş, gün, şems, âfitâb, hûrşîd: mihr-i münîr.

i. fa. Sevgi, seviş, muhabbet, hubb: mihr-i mâderâne.

s. 1. The sun. 2. Love, affection, friendship. 3. The seventh month of the ancient Persian solar year; said also of the 16th day of each month of that year; also of the angel or genius presiding over them.