fl. 1. Yukarıdan aşağıya birden bire ve bilâ ihtiyar inmek, sukût etmek: damdan bir kiremit düştü; pencereden bir şey düştü. 2. Yukarıdan inmek, hübût, nüzûl etmek: pencereden yere düştü. 3. Yürürken yâhut dururken yıkılıp yere yatmak: düşüp kolunu incitti; hayvandan düştü: az kaldı düşüyordum; çocuğa bakın, düşmesin. 4. Yıkılmak, devrilmek, münhedim olmak: bahçe duvarının bir tarafı düştü: bu ağaç bir gün düşecektir. 5. Yağmak: bu gece iyi yağmur düştü: dağlara kar düşmüş olmalıdır. 6. Kıymetçe aşağılamak, tedennî etmek, ucuzlamak, kıymeti olmamak: zahire çok düştü: piyasa gittikçe düşüyor. 7. Derece ve miktarı yâhut şiddeti azalmak, hafiflemek, tenezzül etmek: sıcak, soğuk, rüzgâr düştü: sıtma daha düşmedi: hiddeti düşünce haksızlığını anladı. 8. Kuvveti zâil olup zayıflamak, kuvvetten düşmek: zavallı kadın o kadar ihtiyar değilse de çektiği acılardan çok düştü; artık bu son zamanda çok hasta düştü. 9. Servet ve itibârını kaybedip fakir olmak: düşmüş bir âileye mensuptur; mukaddemâ pek muteber bir tâcir iken ziyâna uğrayıp düştü. 10. Uğramak, musâb olmak, tutulmak: belâya düştüm: el ağzına düştüm. 11. Tesâdüf etmek, vâkiʻ olmak, vuku bulmak, zuhûr etmek: gün düşer ki çok alış veriş olur: bazen öyle düşer: işim düşerse gelirim: oradan yolunuz düşerse bize uğrayın: köy yolun sağına düşer. 12. Uymak, yakışmak, ait ve münâsip olmak: söylemek bana düşmez ama söyleyeceğim; benim aleyhimde konuşmak size düşer mi? Öyle demek düşer. 13. Katılmak: kervânın önüne, arkasına, peşine düştü; önümüze düştü; yola düştük. 14. Sığınmak, ilticâ ve dehâlet etmek: ocağına, eteğine, ayağına düştü.