is. ar. 1. Artma, çoğalma. 2. Artan miktar, fazla, bâkî, küsûr: bunun ziyâdesini ne yapalım? Ziyâdesi kalsın. ≡ sıf. 1. Çok, kesir miktarda olan, ziyâde yağmur yağdı; Allah ziyâde etsin! 2. Diğer bir şeyden çok, artık: tahsîlleri bir ise de berikinin tecrübesi ziyâdedir; o malın kıymeti bundan ziyâdedir. 3. Lüzûmundan çok, fazla, artan: bu kumaş ziyâde geldi; ziyâdesini bana verin. 4. Lüzûmsuz, fazla, boş, nafîle: bu sözler ziyâdedir; meyve dururken tatlı ziyâdedir. ≡ h. 1. Çok: servet tahsîline ziyâde harîstir; ziyâde çalışmak sıhhate zarardır. 2. Pek, aşırı derecede: ziyâde çalışkan, ziyâde tamahkâr. 3. Daha, edât-ı tafzîl gibi: o benden ziyâde âlimdir; kim ziyâde kuvvetli ise o gâlip gelir. 4. Artık, gayri, daha: sen ziyâde söyleme.