اَلْوَرَاعَةُ [el-verâ’at] (قَنَاعَةٌ [kanâ’at] vezninde) ve اَلْوَرَاعُ [el-verâ’] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) ve اَلْوَرْعَةُ [el-ver’at] (vâv’ın fethi ve zammıyla) ve اَلْوُرُوعُ [el-vurû’] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) ve اَلْوُرْعُ [el-vur’] (vâv’ın zammıyla ve zammeteynle) Bir adam korkak olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرَعَ الرَّجُلُ وَوَرُعَ وَرَاعَةً وَوَرَاعًا وَوَرْعَةً وَوُرْعَةً وَوُرُوعًا وَوُرْعًا وَوُرُعًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا جَبُنَ Ve hakîr ve za’îf ve çolpa ve işe yaramaz olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرَعَ فُلاَنٌ وَوَرُعَ إِذَا صَغُرَ وَضَعُفَ Ve وَرَاعَةٌ [verâ’at] ve وُرْعٌ [vur’] (vâv’ın zammıyla) ve وُرُوعٌ [vurû’] Bir adamın mâlı ya’nî devâbb ve mevâşîsi hakîr ve za’îf olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرُعَ الرَّجُلُ وَرَاعَةً وَوُرْعًا وَوُرُوعًا مِنَ الْبَابِ الْخَامِسِ إِذَا كَانَ مَالُهُ أَوْرَاعًا Ve وَرَاعَةٌ [verâ’at] Bir nesneden geri durup ferâgat eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: وَرِعَ عَنْهُ يَرِعُ كَوَرِثَ يَرِثُ وَرَاعَةً إِذَا كَفَّ عَنْهُ

اَلْوُرُوعُ [el-vurû’] (zammeteynle) ve اَلْوَرَاعَةُ [el-verâ’at] (vâv’ın fethiyle) ve اَلْوُرْعُ [el-vur’] (vâv’ın zammı ve râ’nın sükûnuyla) Bunlar masdarlardır, sagîr ve za’îf olmak ma’nâsında; tekûlu: وَرُعَ يَوْرُعُ وُرُوعًا وَوَرَاعَةً وَوُرْعًا مِنَ الْبَابِ الْخَامِسِ