اَلْوَخْمُ [el-vahm] (vâv’ın fethi ve hâ-yı mu’cemenin sükûnuyla) ve اَلْوَخِمُ [el-vehim] (كَتِفٌ [ketif] vezninde) ve اَلْوَخِيمُ [el-vehîm] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) ve اَلْوَخُومُ [el-vehûm] (صَبُورٌ [sabûr] vezninde) Hazmı güç sakîl ve kesîf adama denir; cem’i وَخَامَى [vehâmâ] gelir, سَكَارَى [sekârâ] vezninde ve وِخَامٌ [vihâm] gelir vâv’ın kesriyle ve أَوْخَامٌ [evhâm] gelir. وَخَامَى [vehâmâ] ve وِخَامٌ [vihâm], كَتِفٌ [ketif] vezninde olan وَخِمٌ [vehim]in ve وَخِيمٌ [vehîm]in cem’idir. Ve أَوْخَامٌ [evhâm] evvelin ve sânînin cem’idir; yukâlu: رَجُلٌ وَخْمٌ وَوَخِمٌ وَوَخِيمٌ أَيْ ثَقِيلٌ

اَلْوَخِمُ [el-vehim] (vâv’ın fethi ve hâ’nın kesriyle) Sakîl olan nesne.