طُفَيْلِيٌّ [tufeyliyy] (tâ’nın zammı ve fâ’nın fethi ve yâ’-i evvelin sükûnu ve sânînin teşdîdiyle) Şol kimsedir ki ziyâfete bilâ-da’vet dâhil ola. Ya’kûb eyitti: طُفَيْلِيٌّ [tufeyliyy] طُفَيْلٌ [tufeyl] nâm recüle mensûb ma’nâsınadır ki mezbûre ehl-i Kûfe’den 'Abdullâh b. gatafân evlâdındandır, 'âdeti da’vet olunmayan ziyâfetlere varmak idi. Ve ona طُفَيْلُ الْأَعْرَاسِ ve طُفَيْلُ الْعَرَائِسِ derlerdi. Ve أَعْرَاسٌ [a’râs] عُرْسٌ ['urs]un cem’idir, zamm-ı 'ayn’la ve عَرَائِسُ ['arâ’is] عَرُوسٌ ['arûs]un cem’idir, feth-i 'ayn’la ve maksûd ziyâfetlere nisbet ve izâfettir. Ve mezbûr eydürdü: وَدِدْتُ اَنَّ الْكُوفَةَ بِرْكَةٌ مُصَهْرَجَةٌ فَلَا يَخْفَى عَلَيَّ شَيْءٌ Ya’nî “Şöyle isterdim ki Kûfe şehri nazarımda kireçle yapılmış havuz gibi ola ve onda cem’iyyetinden bir nesne fevt etmeyem”. Ve 'Arab tâ’ifesi طُفَيْلِيٌّ [tufeyliyy] ma’nâsında وَارِشٌ lafzın isti’mâl ederlerdi ki bî-da’vet ziyâfete gelici demek olur.