اَلتَّأَطُّرُ [et-te’ettur] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) Bir yerde 'avk olup kalmak ma’nâsınadır; yukâlu: تَأَطَّرَ الرَّجُلُ بِالْمَكَانِ إِذَا تَحَبَّسَ Ve mızrak makûlesi nesne eğilip iki kat olmak ma’nâsınadır; yukâlu: تَأَطَّرَ الرُّمْحُ إِذَا تَثَنَّى Ve hatun aslâ bir yere çıkmayıp dâ’imâ hânesinde ikâmet eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: تَأَطَّرَتِ الْمَرْأَةُ إِذَا أَقَامَتْ فِي بَيْتِهَا Ve bir nesne eğrilmek ma’nâsınadır; yukâlu: تَأَطَّرَ الشَّيْءُ إِذَا اعْوَجَّ