iz. ar. cm. tasarrufât [صرف sarf’dan ms. tefa‘ul] 1. Mâlik ve sâhib olma, temellük etme: bu evi kim tasarruf ediyor? Kimin tasarrufu tahtındadır? 2. İdâre ile kullanma, idâre etme, adem-i isrâf, iktisâd: tasarrufa riâyet etmek. 3. Bir kadına muâmele-i zevciyyede bulunma.

اَلتَّصَرُّفُ [et-tasarruf] (تَفَعُّلٌ [tefa’’ul] vezninde) Bir işte dönüştürmek tereddüd gibi ki ileri ve geri hareket eylemekten 'ibârettir; tekûlu: صَرَّفْتُهُ فِي مَالِي فَتَصَرَّفَ أَيْ تَقَلَّبَ

vn. 1. A using or disposing of a thing according to one’s judgment or pleasure; disposal. 2. A using a thing with economy; frugality, parsimony, economy. 3. A knowing a woman carnally.