i. [aslı: tabkur, tâb-kur] a. 1. Birbirine arkasını vermiş dört diziden mürekkep murabba‘u’ş-şekl bir asker veya top vesâire mecmûu ki, her taraftan düşmana mukâbele edip bir istihkâm teşkil eder: tabur olmak. 2. Bir alay piyâde askerinin dörtte biri ki dört bölükten ve esâsen bin askerden ibaret olup, bir binbaşının kumandası altında bulunur: bir tabur asker; onuncu alayın ikinci taburu; tabur zâbitânı, tabur hey’eti

s. 1. (originally) A camp surrounded with carts chained together for defence. 2. A battalion of about 800 men. 3. A body of troops formed in a solid square. 4. Mount Tabor.