اَلصُّنَّغُ [es-sunnag] (رُكَّعٌ [rukka’] vezninde) Ru’be nâm şâ’irin işbu: hفَلاَ تَسَمَّعْ لِلْعَيِيِّ الصُّنَّغِ || يُمَارِسُ الْأَعْضَالَ بِالتَّمَلُّغِh beytinde vârid olmuştur, musahhaftır. Ma’a-hâzâ gâlib-i nüsah-ı erâcîzinde mevsûk ve esbât olan ba’zı a’lâm hatlarıyla resm-i merkûm üzere mersûmdur. Ba’zılar dediler ki bu صَيِّغٌ [sayyig] musahhafıdır ki “صَاغَ يَصُوغُ” sîgasından فَيْعِلٌ [fey’il] veznidir, kezzâb demektir. Aslı صَيْوِغٌ idi, سَيِّدٌ [seyyid] kelimesinin aslı سَيْوِدٌ ve صَيِّبٌ [sayyib] kelimesinin aslı صَيْوِبٌ olduğu gibi.