اَلصُّنْعُ [es-sun’] (sâd’ın zammıyla) ve اَلصَّنِيعُ [es-sanî’] (sâd’ın fethiyle) İşlemek ma’nâsınadır; yukâlu صَنَعَ إِلَيْهِ مَعْرُوفًا صُنْعًا وَصَنَعَ بِهِ صَنِيعًا قَبِيحًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا فَعَلَهُ Şârihin tahkîkine göre صُنْعٌ [sun’] güzel işlemeğe mevzû’dur, fi’lden ahasstır, hayvânât ve cemâdâta müntesib olmaz, niteki fi’l bunun hilâfınadır. Onun için misâlde صُنْعٌ [sun’] ma’rûf ve ihsâna müteretteb oldu ve fi’l-i kabîhe tagyîr-i sûretle صَنِيعٌ [sanî’] müretteb oldu. Ve صُنْعٌ [sun’] İş yapmak ve iş düzmek ma’nâsına olur; bunda ekserî fethledir, bu ma’nâda عَمَلٌ [‘amel] ile mürâdiftir. Fârisîde ma’nâ-yı evvelde kâr ve kirdâr kerden ve sânîden sâhten ile ta’bîr olunur. Ve ba’zen صَنِيعٌ [sanî’] fi’l-i hasende dahi isti’mâl olunur. İntehâ. Ve yukâlu: مَا أَحْسَنَ صُنْعَ اللهِ وَصَنِيعَ اللهِ عِنْدَكَ Ve صُنْعٌ [sun’] Terbiye-i hasene ma’nâsına isti’mâl olunur; yukâlu: صُنِعَتِ الْجَارِيَةُ عَلَى الْمَجْهُولِ إِذَا أُحْسِنَ إِلَيْهَا حَتَّى سَمِنَتْ