i. 1. Tabiatta pek münteşir olup kürre-i arzın üç rub‘unu örten ve diğer rub‘unda da çay, ırmak, dere, göl, pınar, kuyu vesâire hâlinde bulunan ve dâhilinde cevelân eden madde-i mâyi‘a ki mütekaddimîn indinde ecsâm-ı basîtadan ma‘dûd iken badehû mevlidü’l-mâ’ ile mevlidü’l-hamûzadan mürekkep olduğu tebeyyün etmiştir, mâ’, âb: tatlı su = tuz vesâir emlâhı olmayıp içilmeye sâlih olanı; acı su = tuz vesâir emlâhı hâvî olup içilemeyeni, deniz suyu gibi. 2. Akar su, mâ’-i cârî, âb-ı revân, çay, ırmak, dere: bu memleketin suları çoktur; sudan geçmek. 3. Deniz, göl; durgun su. 4. Meyve vesâirenin sıkılmasından çıkan mâyi‘, usâre: üzüm, limon, portakal suyu. 5. Bazı nebâtâttan taktîrle çıkarılan kokulu su, mâ’-i mukattar: gül suyu, nane suyu, menekşe suyu. 6. Yemeğin mâyi‘ kısmı: et suyu; şu köftenin, bamyanın suyundan biraz daha koyun. 7. Demirden âlât ve edevâta ateşte kızdırılıp suya sokularak verilen tav: bu kılıcın suyu noksan, suyunu iyi vermemişler, suyu yerinde. 8. Cevher, fer: elmasın, incinin suyu. 9. Çağ, vakit, hengâm, esnâ: saat beş sularında; o sularda; akşam sularında; sular kararmak = akşam olmak. [bu mana ile dâimâ böyle cem‘ sûretinde kullanılır.]

i. 1. Tabiatta pek münteşir olup kürre-i arzın üç rub‘unu örten ve diğer rub‘unda da çay, ırmak, dere, göl, pınar, kuyu vesâire hâlinde bulunan ve dâhilinde cevelân eden madde-i mâyi‘a ki mütekaddimîn indinde ecsâm-ı basîtadan ma‘dûd iken badehû mevlidü’l-mâ’ ile mevlidü’l-hamûzadan mürekkep olduğu tebeyyün etmiştir, mâ’, âb: tatlı su = tuz vesâir emlâhı olmayıp içilmeye sâlih olanı; acı su = tuz vesâir emlâhı hâvî olup içilemeyeni, deniz suyu gibi. 2. Akar su, mâ’-i cârî, âb-ı revân, çay, ırmak, dere: bu memleketin suları çoktur; sudan geçmek. 3. Deniz, göl; durgun su. 4. Meyve vesâirenin sıkılmasından çıkan mâyi‘, usâre: üzüm, limon, portakal suyu. 5. Bazı nebâtâttan taktîrle çıkarılan kokulu su, mâ’-i mukattar: gül suyu, nane suyu, menekşe suyu. 6. Yemeğin mâyi‘ kısmı: et suyu; şu köftenin, bamyanın suyundan biraz daha koyun. 7. Demirden âlât ve edevâta ateşte kızdırılıp suya sokularak verilen tav: bu kılıcın suyu noksan, suyunu iyi vermemişler, suyu yerinde. 8. Cevher, fer: elmasın, incinin suyu. 9. Çağ, vakit, hengâm, esnâ: saat beş sularında; o sularda; akşam sularında; sular kararmak = akşam olmak. [bu mana ile dâimâ böyle cem‘ sûretinde kullanılır.]

(for صوی and declined as this word; Gen. صویك Dative صویە, etc.) 1. Water. 2. Any fluid; as, an infusion or decoction, a fluid secretion, sap, juice, etc. 3. A stream, a brook; any mass of water. 4. Temper of steel. 5. The disposition of a man. 6. Water, lustre of a jewel. 7. A running pattern of embroidery.