i. fa. 1. Tüccâr vesâir ashâb-ı kesb ve kârın esâs-ı ticâret ittihâz ettikleri asıl mal ki, onun işlettirilip devredilmesiyle temettu‘ edilir, bidâ‘a, re’sül-mâl: sermâyesi yoktur ki ticâret etsin; bin liralık sermâye ile ticârete girişilebilir; bu bankanın sermâyesi nedir? 2. Bir şeyin tâcire mal olduğu meblağ, ticâret ve kâr payı munzamm olmaksızın olan değeri: yüz kuruşa nasıl vereyim ki sermâyesi ziyâdedir. 3. mc. Kazanılmış ilim ve malûmât, yazı yazan adamın esâs-ı malûmâtı hükmünde tahsîli: zavallı adam çok yazıyorsa da sermâyesi noksan.