iz. ar. Kara pazı, koyun sarmaşığı.

ft. 1. Etrafını çevirip dolamak: bu kuşak onun belini ancak iki defa sarar. 2. Bir şeyin içine dolayıp bağlamak, leff etmek: şu kitabı bir kâğıda sar. 3. Kucaklamak, kolları açıp içine almak: oğlunu görünce kemâl-i iştiyâkla sardı. 4. Etrafını almak, ihâta etmek: bütün şehri hendekle sardı; ateş etrafımızı sardı. 5. Bağ ve sargı ile bağlamak: başını, belini, elini, ayağını, yarayı sardı. 6. Sarık ve kuşak bağlamak: sarık, kuşak sarmak. 7. (iplik vesâireyi) devşirip yumak yapmak: şu ipliği sarmalı. 8. Almak, istiâb etmek: aklım bu kadar işleri birden saramıyor. ≡ fl. 1. Tırmanmak, sarılmak: asma çardağa, yeşillik duvara sardı. 2. Yetişmek, vâsıl olmak, kavramak: ateş saçağa sardı. 3. Yakışmak, münâsip olmak, gelmek, uygun olmak: bu kıyâfet size sarmadı. 4. Hoşa gitmek, beğenilmek, mûcib-i hazz ve telezzüz olmak: bu latîfe, bu yemek bana sarmadı. 5. Lakırtı ile birine ilişmek: amma sarıyorsun ha!

v. t. & i. A. (tr.) 1. To wind or wrap round and about. 2. To wind and bind or wrap up as with a bandage or a wrapper. 3. To clasp to one’s bosom, to embrace. 4. To surround, as with a military force. 5. To comprehend, to take in, (said of the mind). B. (int.) 6. To twine and climb about a thing, to cling to, to embrace. 7. To busy one’s self about a matter.