اَلشَّارِقُ [eş-şârik] Güneşe ıtlâk olunur, tulû’u vaktinde; yukâlu: طَلَعَ الشَّارِقُ أَيِ الشَّمْسُ حِينَ تَشْرُقُ Ve bir yerin gün doğusu tarafına denir; meselâ dağın gün doğusu tarafında olan yerine شَارِقُ الْجَبَلِ [şâriku’l-cebel] derler, niteki mukâbiline غَارِبُ الْجَبَلِ [gâribu’l-cebel] derler; cem’i شُرْقٌ [şurk] gelir, قُفْلٌ [kufl] vezninde; tekûlu: نَزَلْنَا مِنْ شَارِقِ الْجَبَلِ أَيْ جَانِبِهِ الشَّرْقِيِّ Ve شَارِقٌ [şârik] Câhiliyye’de bir sanem ismidir. Ve kays b. Ma’dîkereb’in lakabıdır. Ve 'Abduşşârik b. 'Abdul’uzzâ bir şâ’irdir.