İki uçtan eşit uzaklıkta olan yer veya durum.

Yapılarda dama uzatılan uzun ağaç. (Kızılhamza * Ortaköy -Çorum.)

i. 1. İki ucdan müsâvi mesâfede olan mahall veya zaman, vasat miyân: yolun ortası, senenin ortası, günün ortası 2. Bir şeyin bütün kenarlarında müsâvi mesâfede yahut ona karîb mahall, vasat, merkez: meydanın, odanın ortası. 3. Yarı, nısf, muntasıf: kışın ortasını bulduk; zahîreyi ortadan ayırmalı. 4. Meydan, sahan, ara: işi ortaya dökmeli. 5. Yeniçeri ocağı’nda tabur. 6. Deniz açığı, engin: uluorta.

s. 1. The middle, the midst; especially, the centre. 2. Any place or time within the limits of any thing. 3. A mean, in quantity, degree, or condition. 4. The space comprised within the circle of a company of observers; the present scene of events. 5. A regiment among the Janissaries.

a. 1. Middle; central. 2. Medium, middling.

s. & a. See اورتا.